Download 1e hoofdstuk
van Opnieuw Beginnen!

Page content

Liefde en Verdriet of Liefde en Respect?

Liefde en Verdriet

Als liefde pijn doet betekent dit dat  liefde en verdriet samen gaan. Als er sprake is van een te veel aan wederzijdse afhankelijkheid is er van liefde en respect geen sprake.

Dit gebeurt wanneer de ene partner zich verantwoordelijk voelt voor het gedrag en de problemen van de andere en dit wil veranderen. Liefde doet dan pijn. Dit kan zich voordoen in meer of mindere mate maar het is goed om eens terug te kijken naar de relaties in je leven of er sprake van was.

In dergelijke relaties, waar sprake is van wederzijds afhankelijkheid, ook wel codependency genoemd, gaat het altijd over het zorgen voor de ander in plaats van zorgen voor zichzelf. Dat betekent niet dat we mensen moeten negeren als ze het moeilijk hebben. Het gaat over het willen veranderen van een ander terwijl die ander die veranderingen zelf moet bewerkstelligen.

Deze manier van zorgen ontneemt de ander zijn eigen kracht, het maken van eigen keuzes en de verantwoordelijkheid voor zijn eigen leven. Echte en eerlijke zorg voor iemand overschrijdt deze grens niet maar moedigt ze juist aan. Dan is er sprake van liefde en respect en doet liefde geen pijn. Mensen hun eigen beslissingen laten nemen, zelfs al zijn dat de verkeerde, stelt ze in staat te groeien en gezonde veranderingen in hun leven aan te brengen.

Beide partners in een codepente relatie moeten zich richten op hun eigen problemen. Beiden verantwoordelijk zijn voor het eigen gevoel is de kern van een gezonde relatie. Je bewust zijn van wat je voelt en er voor open staan om te veranderen is iets dat we allemaal moeten leren. Anders zijn we geneigd om ons slachtoffer te voelen van anderen omdat we denken dat zij het zijn die onze gevoelens veroorzaken. Anderen de schuld geven van je eigen gebrek aan zelfkennis kan leiden tot grote relatieproblemen.

Veel mensen die een dergelijke relatie gehad hebben en verlaten zijn, zullen dezelfde problemen in hun volgende relatie ontmoeten als ze geen veranderingen aanbrengen in hun leven. De rollen kunnen omgedraaid zijn maar dezelfde problemen en pijn zullen de kop op steken: woede, gebrek aan intimiteit, wrok, zich niet geliefd voelen, en niet liefdevol zijn. De manier om dit te veranderen is beseffen dat een relatie zich herstelt zodra de betrokken personen zich herstellen. In dat geval kan er sprake zijn van liefde en respect.

In een wederzijds afhankelijke relatie probeert de ene partner in de eerste plaats het leven van de andere te controleren, voordat ze voor zichzelf zorgen. Dit zorgt voor liefde en verdriet. In een gezonde relatie controleren de partners alleen zichzelf. Het vermogen om te voelen, beslissingen te nemen en te veranderen ligt in iemand zelf en niet in iemand anders. Dit begrijpen en leren is de sleutel tot iedere goede relatie.

Vond je dit een interessant artikel? Deel het dan.

Comment Section

0 reacties op “Liefde en Verdriet of Liefde en Respect?


Door Ster op 6 november 2012

Pff, herkenbaar hoor. Ik weet elke keer dat het een risico is als ik met iemand ergens aan begin maar ik doe het toch steeds, ook omdat ik hoop dat ik er een keer beter in zal zitten. Ook heb ik na de laatste vreselijke break up een hoop therapie gehad, waardoor ik steeds hoop dat het beter wordt. Overigens duurt alles slechts 2 a 3 maanden, maar ben ik er daarna nog zeker de dubbele tijd kapot van.

En als ik eenmaal in zo'n 'relatie' zit kan ik er ook niet meer mee stoppen, omdat ik me doodongelukkig voel zonder de aandacht van die ander. Ze kunnen me maken of kraken. Daarom probeer ik alles om de relatie in stand te houden. Bijvoorbeeld zeggen dat ik een aantal dingen niet erg vind terwijl ik die wel erg vind. Het is ook makkelijk om te zeggen dat ik die minder leuke dingen niet leuk vind omdat ik mezelf van alles de schuld geef wat er niet goed gaat.

En zo komt zo iemand ook nooit van me af, omdat ik na zo'n periode geobsedeerd ben om goed te maken wat ik in mijn ogen verkeerd heb gedaan. Vervolgens denk ik dat ik die goedmaakacties verkeerd heb gedaan en probeer ik die weer goed te maken, wat dan ook niet lukt en zo gaat het maar door.

Een tijd geleden zei een dokter tegen mij dat het kwam door te weinig eigenwaarde en eerst geloofde ik daar niets van, maar langzaamaan werd het me duidelijk dat dat het probleem is. Nu ga ik in een nieuwe therapiegroep en hoop ik er zo aan te werken. Ondertussen zoek ik dus op sites om te kijken wat er over gezegd wordt om het te verbeteren.
Overigens heb ik geen enkele voor de hand liggende reden om te weinig eigenwaarde te hebben. Ik heb een goede baan, een leuk huis en veel vriendinnen. Wel heb ik een minder leuk verleden waar de overtuiging vandaan kan komen.

Ik vind dat er weinig bruikbare sites zijn hierover, maar deze teksten hier vind ik tot nu toe wel de meest nuttige!

Wel vind ik het meteen weer stom van mezelf dat ik dingen niet anders heb aangepakt waardoor ze misschien niet voorbij zouden zijn. Daarbij moet ik wel zeggen dat ik de meeste mannen aan het begin niet eens erg leuk vind, maar ze worden alsnog de belangrijkste in mijn leven voor lange tijd. Van de echte leuke mannen die mij goed willen behandelen word ik vaak een beetje bang en nerveus en (ik vind het erg om te zeggen maar) ik waardeer ze vaak minder.
Gelukkig is er hoop voor de mensen die dit erkennen, en dus ook voor mij.


Door verdrietignu op 7 maart 2010

Wat een nuttig artikel. In mijn analyses over mijn situatie kom ik tot het verhaal hierboven. Fijn om dan te lezen dat de theorie aangeeft dat het klopt. Mijn (ex)vriendin heeft mij 1 maand geleden aan de kant gezet. In het kort kwam het erop neer dat ik niet gelukkig met mijzelf zou zijn. Ik zet 'zou zijn' omdat de acceptatie van wat ze als oorzaak aangeeft pijnlijk is. Echter ik moet concluderen dat ze goeddeels gelijk heeft alleen is dat dan voldoende om mij te verlaten? En, hadden we niet kunnen praten? Ze geeft aan al heel lang tegen mij aangepraat te hebben en achteraf ga je denken wat had ik wanneer moeten oppikken. Op dit moment weet ik nog echt niet hoe ik door moet. Alleen weer gelukkig worden is iets waar ik niet naar uitkijk. Ik doe dat namelijk liever samen maar zoals mijn ex verongelijkt aangaf, ik had haar nodig om gelukkig te zijn (is dat zo verkeerd?) Dit verdriet is zo vermoeiend om mee om te gaan, het zuigt energie en je weet eigenlijk zeker dat je er niet veel voor terugkrijgt. Antwoorden niet en je ex ook niet. Daarom zegt de ratio, move on, zij is nu gelukkig zonder jou, waarom jij niet zonder haar? Maar ja, je wil ook niet, voorzover dat kan, te snel door. Want je hoort dat de rebounds dan sooner or later tot nieuw verdriet zullen leiden. Het is mijn verdriet en van niemand anders, hoe graag ik het ook wil weggeven.


Door Liefdesverdriet op 11 februari 2010

helemaal mee eens, vooral dat je je problemen meeneemt naar een volgende relatie! people got to change!

Plaats een reactie


*