Een Onmogelijke Liefde Loslaten – Een Paar Tips

Een onmogelijke liefde loslatenHet is moeilijk, een onmogelijke liefde loslaten. Je verstand zegt dat je dit moet doen maar je gevoel zegt iets heel anders. Zolang die twee niet op één lijn zijn met elkaar, zal het niet gaan lukken.

Nu is het zo dat je gevoel altijd achter blijft bij je verstand. Het is dus zaak eerst je verstand te volgen en te zorgen dat je gevoel niet meer gevoed wordt. Een onmogelijke liefde werkt als een verslaving.

Je bent verslaafd aan bepaalde stoffen die je lichaam aanmaakt tijdens het proces van verliefd worden en je verbonden gaan voelen. Hoe zich dat ontwikkelt kun je lezen in het artikel liefde en seks.

Dat jij je zo voelt, wil helemaal niet zeggen dat de ander dat ook zo voelt. Maar die ander kan het wel makkelijk vinden, iemand die voor hem klaar staat als het hem uitkomt. Ja, het zijn meestal mannen die dit spel van aantrekken en afstoten spelen. Maar ook vrouwen kunnen zich hieraan schuldig maken.

Het is jouw gevoel en daar ben jij verantwoordelijk voor.  Deze onmogelijke liefde loslaten, kan dus alleen als jij zorgt dat jouw gevoel en daarmee je verslaving, niet meer gevoed wordt. Afkicken dus!

Een onmogelijke liefde werkt als een verslaving.

Een onmogelijke liefde loslaten – zo doe je dat

  • Denk niet meer aan hem. Iedere keer dat jij jezelf betrapt dat je aan hem denkt, richt je jouw gedachten op iets anders. Zorg dat je iets leuks hebt om aan te denken als alternatief. Iets waar je je op verheugt bijvoorbeeld.
  • Zorg voor zoveel mogelijk afleiding. Doe veel leuke dingen met familie en vrienden.
  • Zeg nee.  Als hij contact zoekt, zeg je “nee”. Maar denk niet dat je daardoor snel van hem af bent. Mannen die dit spel van aantrekken en afstoten spelen, worden juist getriggerd als ze niet direct krijgen wat ze hebben willen. Vaak zijn het mannen met bindingsangst.  Hoe dat type mannen leert herkennen kun je lezen in mijn boek Bindingsangst Verlatingsangst.
  • Blijf nee zeggen. Maak hem duidelijk dat je geen contact meer wilt en dat het definitief over is. Vermijd situaties waarin je hem tegen kunt komen. Neem de telefoon niet aan als hij belt en laat hem niet binnen als hij aan de deur komt.

Na een aantal maanden zul je merken dat je verlangen minder wordt en uiteindelijk helemaal verdwijnt. Wil je hier hulp bij dan is hier een programma waardoor je hem of haar echt helemaal los gaat laten.

Een onmogelijke liefde loslaten vraagt wilskracht. Als het je lukt, zul je er sterker uit komen. Enne…. vind jij jezelf eigenlijk niet meer waard dan een onmogelijke liefde? Leuke mannen zat.

Ook zoiets meegemaakt? Hoe heb jij het opgelost? Vertel het hieronder. Of schrijf je in voor de gratis cursus.

Lees dit ook eens

Liefde Wint, Als Jij Dat Wilt – deel 4 Liefde wint als jij dat wilt. Je hebt namelijk invloed op jezelf en anderen, zowel in positieve als negatieve zin. Nu zul je dat geen nieuws vinden, j...
De 7 Fasen Van Een Liefdesrelatie Wat voor soort relatie je ook hebt, je doorloopt altijd 7 fasen. Dat gebeurt meestal volledig onbewust. Weervaren iedere fase zonder te beseffen dat h...
Liefde Tips Voor Vrouwen Dit is de tweede van vijf liefde tips. De eerste tip, voor mannen, is te vinden in 5 Liefde tips. Deze keer een tip voor vrouwen. Zodat we wat meer be...
Wat Is Liefde? Wat is liefde? Is het iets dat je kunt voelen? Hoe weten mensen dat zij de persoon hebben gevonden waar ze de rest van hun leven mee willen delen? Het...

68 gedachten over “Een Onmogelijke Liefde Loslaten – Een Paar Tips

  1. Helaas, ook ik ben er ingetrapt. Getrouwd en tot over mijn oren verliefd op een gebonden collega. Wederzijds lust en heerlijke maar o zo foute dingen gedaan. Ik heb inmiddels een andere baan binnen het bedrijf dus we zitten niet meer de hele dag naast elkaar. Maar wat vind ik het moeilijk om naar mijn verstand te luisteren, Het liefste zou ik nog 1x los gaan met hem, maar wat levert het ons op? Ik hoop dat het me lukt verstandig te worden.

  2. Ik zit in een moeilijke situatie en weet echt niet eruit te komen zonder bang te zijn kapot te gaan van verdriet.
    Sinds 7,5 jaar een relatie met een bezette man. Meerdere keren gestopt maar hij laat mij niet makkelijk gaan. Ik kan stoppen maar ben te zwak ham af te wijzen. Ik heb nooit verwacht dat hij weg zou gaan bij zijn gezin voor mij. Wil ik ook niet. Als hij gaat moet hij gaan omdat hij voor zichzelf kiest. Niet voor mij!
    Ik hou zoveel van deze man dat ik nog nooit zoveel van iemand heb gehouden. Ik doe alles voor hem. Mijn leven staat stil omdat ik altijd wacht tot hij komt. Dat is wel een paar maal per week want hij woont dichtbij.
    Ik wil dit niet meer. Geen tweede vrouw zijn maar een man die alleen mij wil en die ik me kan nemen naar feestjes etc.

    Weet gewoon niet hoe ik moet stoppen.
    Ik kan alle advies gebruiken Hoe dit aan te pakken. Zonder dat ik 5 kilo afval van de pijn. (Ik weeg 59 en ben 174 dus kan die 5 kilo niet permitteren.

    • Dat is heel lastig ashanti. En toch ben jij de enige die hier echt iets aan kunt doen. Je schrijft dat je dit niet meer wilt zo. Heel goed, dat is het begin. Het is een soort verslaving. Dus niet meer aan hem denken. Iedere keer dat jij jezelf daarop betrapt, snel aan iets of iemand anders denken, dat helpt. Ook tegen hem zeggen dat je niet meer wilt dat hij komt en voet bij stuk houden. Moeilijk, maar als je echt wilt, kom je hier vanaf en later lach je erom.

  3. Ik ben 10 weken terug een dame tegen gekomen in een bar. Ik zag haar, en BAM, ik Moest en zou haar nummer krijgen. Dat is me gelukt. De week daarop heb ik haar uitgenodigd voor een lunch, ze kwam aanlopen en BAM BAM BAM, nog veel erger dan ik dacht… wat een vrouw, wat bijzonder. Lang verhaal kort, ik werd verliefd op haar nadat ik haar een aantal keren gezien had en dat gevoel is elke dag bij me. Echter, zij is zo ongelooflijk koel, het maakt haar niet uit als we een date 1, 2, of 3 dagen verzetten terwijl ik ‘s-nachts wakker word omdat ik 10x beter slaap als ik bij haar ben. We slapen dus ook af en toe samen. Overigens ben ik 15 keer bij haar geweest, zij 1 keer bij mij. Ik doe ALLES voor haar en wil alleen maar dat ze zich goed voelt, maar diep van binnen voel ik ergens wel een gemis, een gemis van hetzelfde wederzijdse gevoel. Ik kom echt wel een stukje liefde tekort. We zijn ook altijd bij haar vrienden als ik naar haar to kom en nooit eens samen, gewoon met een glas wijn en een brandende kaars. Wat moet ik met deze vrouw…???

    • Misschien wil je te snel Jeroen. Het kan zijn dat ze in het verleden is teleurgesteld en het nu heel rustig aan wil doen. Ik raad je aan om haar gewoon te vragen hoe het zit. Dat vind je waarschijnlijk eng omdat je bang bent voor het antwoord maar je kunt beter weten waar je nu aan toe bent. Vraag het wel tactvol.

  4. Onmogelijke liefde loslaten.
    Ja ik heb het gedaan, maar het blijft een gevecht met jezelf.
    Je gevoel zegt iets anders dan je verstand, en dat is heel zwaar.
    Ik ben getrouwd, heb een affaire gehad met mijn allereerste jeugdliefde.
    Het waren prachtige maanden, maar ook heel verkeerd.
    Was zo graag gewoon vriendschappelijk met hem om blijven gaan, zou voor hem door het vuur gaan.
    Helaas kwam er veel te veel gevoel bij, en dan is het moeilijk te scheiden.
    Ik heb gewoon een goed huwelijk, en toch is het een innerlijke strijd om mijn onmogelijke liefde los te laten, dit speelt al 4 jaar.
    Ik zou me gelukkig moeten prijzen met wat ik heb, dat is zoveel belangrijker, maar toch altijd nog dat knagende gevoel van kwijt zijn, niet te verklaren.

  5. Man oh man, wat een narigheid wordt er voorgesteld door deze site.
    Een gebroken liefde kracht bij te zetten om verder stuk te maken i.p.v. herstel proberen te doen.
    Ook gaat het ook immer over ‘hem’, want de man is altijd de klootzak toch?
    Dames, neem dit advies niet ter harte want het is zo fout.
    Liefde overwint het uiteindelijk i.p.v. mensen uit elkaar proberen te drijven.
    Uit ervaring sprekend,
    Michiel

    • Wel Michiel, wat een negativiteit! Misschien ken je het verschil niet tussen een onmogelijke liefde en een verbroken relatie. Lees hier maar eens: .

    • Wanneer je de suggestie wekt dat de “man” ten alle tijden de klootzak is, geef je de indruk ergens over gefrustreerd te zijn. Uiteraard is het niet altijd de man, het kan ook andersom.
      Een relatie is nog steeds een gevolg van emoties van twee personen, waaraan je iedere dag mag werken. Geven en nemen zoals men al heel veel tijden zegt. Liefde zal overwinnen, maar wel als voorwaarde dat dit dan ook van beide zijden af dient te komen.

  6. Ik heb sinds ongeveer een jaar een relatie met een hele leuke man. We hebben het ontzettend leuk samen en alles klopt qua gevoel en interesses! Het enige nadeel is zijn baan. Hij heeft een eigen bedrijf waardoor hij vaak ’s avonds weg is, terwijl ik juist een kantoorbaan heb. Ook in de weekenden is hij vaak aan het werk. In het begin kon ik er beter tegen en ik heb toen gezegd dat zijn baan en de onregelmatige tijden niet uitmaakten, maar nu is het soms zo dat we elkaar een volle week niet zien en in de aankomende twee weken zien we elkaar maar 1 avond. En de overige weken is het ook maar heel sporadisch dat we elkaar zullen zien. Ook overdag heeft hij het heel druk en we sturen elkaar soms maar zes korte berichtjes op een dag. Ik voel me de laatste tijd heel eenzaam en onzeker en deze week zou hij toch zeker 1 avond naar mij komen, maar hij heeft dit afgezegd in verband met de drukte.
    Hij zegt dat hij het er zelf ook moeilijk mee heeft, dat ik het belangrijkste ben in zijn leven en dat hij bang is dat hij me hierdoor kwijt gaat raken. Ik wil hem ook totaal niet kwijt, maar voel me soms zo in de steek gelaten en ben bang dat ik dit niet aankan.
    Is dit een onmogelijke liefde??! Ik weet het niet meer. help!

    • Nou Lisanne, als jij het belangrijkste in zijn leven bent, zou je verwachten dat hij zich daar naar gedraagt! Minstens 1 avond, beter 2 zou hij zijn agenda vrij moeten maken voor jou en zich daar aan houden. als hij zijn afspraken met hou niet nakomt, is het de vraag of hij zo betrouwbaar is. Ik zou hem dat zeggen. Het is natuurlijk fijn dat het zo goed gaat met zijn bedrijf maar jij mag daar niet onder lijden.

  7. Afgelopen jaar is mijn man veel te jong overleden. Daar was mijn huisarts bij en soms ga ik erheen en praat ik er over met mijn huisarts. Een man iets ouder dan ik. Hij voelt me zo goed aan….. Ik ben nu zo verliefd op hem geworden. Ik word er knettergek van. Ik weet dat het onmogelijk is, maar ik weet ook dat hij veel heeft meegemaakt in zijn leven. Soms vertelt hij er wel eens wat over.
    In ieder geval, hij komt zo dichtbij mijn gevoel, dat ik het niet meer in de hand heb. Het is zo erg dat ik nu een opleiding tot doktersassistente wil gaan volgen, in de hoop dichterbij te kunnen komen. Soms wacht ik hem op en kijk ik waar hij heen gaat, stiekem. En probeer dan een “toevallige” ontmoeting te simuleren.
    Als ik dit zo lees…. tjemig, ik ben een volwassen vrouw die er moet zijn voor haar kinderen. Maar hij lijkt de ideale man voor mij.

    • Mary, deze man heeft begrip voor je in een moeilijke periode. Het is niet vreemd dat je dan verliefd wordt, dat gebeurt vaker in een dergelijke situatie. Maar… blijf wel bij jezelf en doe geen dingen die averechts werken en waar je later spijt van krijgt. Neem de tijd om het verlies van je man te verwerken, dat kost zeker een jaar. Pas daarna ben je emotioneel vrij om een nieuwe relatie aan te gaan. Laat deze man los en zoek je heil bij familie en vrienden om je te steunen.

  8. Hallo,

    Ik ben een vrouw van 30 en een aantal maanden geleden ben ik zomaar verliefd geworden op mijn beste vriendin, het was ook op slag wederzijds… Dit terwijl we beiden niet op vrouwen vallen en we kennen elkaar al meer dan 10 jaar. Maar ineens was daar dat gevoel van 2 kanten. Dit terwijl we daar beide nooit aan gedacht hadden of behoefte aan hadden. Mijn beste vriendin is namelijk al een lange tijd gelukkig getrouwd en heeft kinderen. Desondanks is dat gevoel ineens op komen zetten en niet meer weggegaan, het gemis van elkaar wordt steeds groter en we proberen elkaar dan ook steeds vaker te zien. We zoenen iedere mogelijkheid en hebben regelmatig seks, het verlangen daar naar is groot. Tevens is t gevoel zo ontzettend goed, fijn en vertrouwd… We zitten samen in dezelfde vriendenkring en zien elkaar daardoor regelmatig, dit maakt het vrijwel onmogelijk om elkaar los te laten maar we willen niet dat onze vriendschap eraan gaat of dat t gezin van mijn vriendin kapot gaat. Zij passen perfect bij elkaar en horen ook gewoon bij elkaar… maar hoe komen we van onze verliefde gevoelens af en kunnen we verder gaan als vrienden…. We kunnen ontzettend goed over deze gevoelens en situatie praten samen en zitten ook precies op dezelfde lijn hierin…. We hebben al verschillende keren geprobeerd ermee te stoppen, maar t gevoel is 100x sterker dan het verstand…..

    • Daar weet ik ook niet zo snel een antwoord op Eva. Jullie zullen de kracht moeten vinden om een duidelijke keuze te maken. Een onomkeerbaar besluit te nemen.

  9. Ik ben bijna 22 jaar samen met mijn huidige vrouw en 17 jaar getrouwd. Twee maanden geleden op Tinder een vrouw ontmoet, en meteen een klik! Na een week vlinders in mijn buik en een gevoel wowwwww. Na 2 weken heb ik haar ontmoet en de verliefdheid is nog heviger! Maar ik hou zielsveel van mijn vrouw, en wil haar niet kwijt. Ik heb geprobeerd haar uit mijn hoofd te zetten, maar dat lukt niet. Hoe dit verder moet, mijn verstand zegt kappen, maar het gevoel, zoiets heb ik al tientallen jaren niet meer gevoeld! Help!

    • Je bent verliefd Jos en dat is iets anders dan liefde. je zult een keuze moeten maken tussen kortstondige verliefdheid en duurzame liefde die je al hebt. En je daaraan houden. Dit leidt alleen maar tot ellende en is ook voor die vrouw niet leuk. Waarom zit jij eigenlijk op Tinder?

  10. Door mijn opvoeding heb ik een laag zelfbeeld ontwikkeld. In m’n tienerjaren besefte ik wel dat ik daar later wat aan zou moeten doen. Ik trouwde met een man die me ook weinig aandacht gaf. Dat is niet vreemd, want dat was ik gewend. Na een jaar of 12 was ik veranderd in een ijspegel en zijn we gescheiden. Nu, 15, 16 jaar na de scheiding weet ik dat ik de perfecte vrouw was om misbruik van te maken. Ik had behoefte aan vrienden van het andere geslacht, om mee te praten, omdat ik dat weinig gekend had, maar zij wilden meestal iets anders, geld of seks of allebei. Ik knokte dan om zo iemand los te laten, maar dat lukte lang niet altijd meteen de eerste keer. In die 15 jaar heb ik ook keihard aan mezelf gewerkt. Om anders te leren denken d.m.v. therapie dat me gereedschap gaf voor de toekomst. Verstandelijk en emotioneel maakte ik een inhaalslag van jewelste. Op velerlei gebied maar ook op het gebied van de voor mij foute mannen. Ik zie het nu aankomen en kan datgene doen wat ik moet doen om mezelf te beschermen: er doorheen kijken en me snel terugtrekken. Ik heb nu een goed zelfbeeld en weet wat ik mezelf waard vind. Nu denk ik niet meer dat een man die me aandacht geeft, gevoelens voor me aan het krijgen is, integendeel, ik zet m’n voelsprieten extra op scherp, want meestal willen ze iets van me. Dat doet me niets meer, ik betrek het niet op mezelf, het zegt alleen iets over de mannen in kwestie.

    Zonder gein, vorige week sms’te een man uit het verleden me dat hij de seks met mij zo fijn gevonden had en daar verlangde hij naar. Tsja, dan had hij me 3 jaar geleden niet af moeten wijzen. Ik lach nu om zulke dingen en zeg tegen hem dat waar hij woont er genoeg vrouwen zijn die hem dat kunnen geven. Hij zei dat bij hem vriendschap zonder seks verwatert. Nou, jammer dan.

    Door andere omstandigheden woon ik sinds kort aan de andere kant van de stad en daardoor voel ik me helemáal bevrijdt. Dat laatste wens ik jullie ook toe. Dompel je onder in iets nieuws, ga iets leren, onder de knie zien te krijgen wat je altijd al interesseerde, zodat je gedachten in beslag genomen worden door iets anders!

    • Helemaal goed, Liesbeth! Soms is er veel voor nodig om te ontdekken wat je waard bent en het is jou gelukt, gefeliciteerd! Goed voorbeeld voor alle anderen die hun leven nu nog laten bepalen door een onmogelijke liefde. Dank je voor het delen.

    • Liesbeth,

      Jouw verhaal heeft me geraakt en ik herken me zo erg in het jouwe. Altijd degene waar (het andere geslacht) misbruik van ziet te maken en altijd maar weer degene zijn die diep gekwetst raakt door die misbruik situaties en (inderdaad) vervolgens heel veel moeite hebben die persoon los te laten.
      Jouw verhaal is voor mij een inspiratie en ik denk eraan ook op zoek te gaan naar de juiste therapie om hiermee om te gaan. Dankjewel voor je verhaal!

  11. Na 15 jaar huwelijk, na de geboorte van ons veel te vroeg geboren zoontje werd ik hals over kop verliefd op een collega die ik tijdens mijn zwangerschap al meer dan leuk vond. Hij geeft mij dingen die mijn inmiddels ex-man niet kan geven. Dat zit hem in begrip tonen, troosten en jezelf in de ander herkennen. Hij is overigens 19 jaar ouder. We hebben aan een blik of aanraking genoeg. Hij zat in een relatie (samengesteld gezin) en verbrak deze, ik ging scheiden. Zijn volwassen zoon wil geen contact meer met hem, en hij merkt dat het heel moeilijk is voor hem om weer met twee hele kleintjes opnieuw te beginnen. Hij ziet dat niet zitten en onderzoekt nu wat hij wil. Misschien latten? Mij loslaten?

    Maar hij onderzoekt ook de relatie met zijn ex omdat terug naar haar gaan beter zou zijn voor zijn kind(eren). En het misschien toch wel goed genoeg was met haar? Ik ben leeggestreden, heb alles van mijzelf gegeven in een lastige periode door de vroeggeboorte. Ik trek aan een dood paard op dit moment en weet niet of ik het volhoud. Hij zit zo vast in zichzelf en kwetst mij door geen contact te willen met mij, maar wel met zijn ex. Ik voel niet voor mijn ex wat ik voor hem voel, maar mijn ex geeft wel 100% van zichzelf aan mij en heeft alles voor me over. Wat moet ik nu? Wachten? Hem uit mijn systeem zetten? Ook onderzoeken met mijn ex? …….

    • Jij hebt tijd en rust nodig Lieze. Hals over kop verliefd worden als je zwanger bent, is geen goede start voor een relatie. Het lijkt erop dat je op zoek was naar een vaderfiguur, iemand waar je steun bij kon vinden. Maar deze man heeft al een tweede relatie en zou die nu voor jou, de derde verbreken. Het lijkt me niet dat dit veel toekomstperspectief biedt. Hoe moeilijk het ook mag zijn, kies voor jezelf, bouw een leven alleen op tot je een goede weloverwogen keuze kan maken voor een andere man of misschien je ex. maar nu is het nog veel te vroeg daarvoor.

  12. Mijn onbereikbare liefde is mijn beste vriendin. Ik wist helemaal niet dat ik vrouwen viel, maar het lijkt er dus wel op. En ik wil dus helemaal geen ‘nee’ zeggen tegen haar en de telefoon niet opnemen als ze belt want ze is hartstikke leuk en lief en aardig en ik wil haar juist niet kwijt, maar ik durf het ook echt niet te zeggen, want ze heeft al heel vaak aangegeven dat zij op vrouwen valt en ik niet bang voor haar hoef te zijn omdat ze echt niet verliefd op me is. Dus het is echt heel dom als ik nu opeens zeg dat ik wel verliefd ben op haar en zover zij weet val ik op mannen. Help 🙁

    • Lisa, ik zou het wel zeggen. Ze heeft je alleen maar willen gerust stellen door te zeggen dat ze niet verliefd op je is. Natuurlijk kan dat waar zijn maar je weet het nooit. Door openheid van zaken te geven, haal je de stress weg en weten jullie beiden waar je aan toe bent. Nu zet je jezelf klem.

  13. Ik zit in zo’n situatie en weet niet hoe ik eruit kom.
    Ik heb hem leren kennen via via en hij woont niet echt in de buurt, ongeveer anderhalf uur verderop. We hebben wel wat dates gehad, en het was erg gezellig, de klik is er wel. Maar door onze drukke schema’s (werk, studie, sport, sociale bezigheden etc.) zien we elkaar nu veel minder en praten we voornamelijk via whats’app.

    In het begin van de datefase was het allemaal nog leuk en spannend.
    Maar nu krijg ik nog weinig hoogte van hem. Hij praat niet uit zichzelf, toont weinig interesse en als ik hem daarop wijs (dat het niet allemaal van mijn kant kan komen) dan begrijpt hij het wel maar doet er vervolgens niets mee. En als ik vraag of hij nog contact wil dan zegt hij dat hij er niet mee wil kappen en dat hij me een leuke meid vind. Ik krijg hier dus absoluut geen hoogte van, kan er honderd keer met hem over praten, maar duidelijkheid krijg ik niet. Ja, hij vind dat hij duidelijk genoeg is door te zeggen dat hij nog contact wil (waar ik weinig van merk).

    Ik weet dat de kans klein is dat hij me wil, en sowieso wil ik geen afstandsrelatie maar ik krijg hem niet uit m’n hoofd. Ik negeer hem, probeer onbereikbaar te zijn maar met alles wat ik doe, denk ik aan hem.
    Ik heb het gevoel dat dit een eindeloze situatie is en dat ik over een paar maanden nog zo zit, maar ik weet echt niet hoe ik eruit moet komen..

    • Mascha, je komt hier alleen maar uit als je jezelf verbiedt om aan hem te denken. Iedere keer dat je jezelf hierop betrapt, ga je ogenblikkelijk aan iets anders (leuks) denken. In het begin kost dat moeite, maar je zult zien dat het steeds beter gaat totdat hij uit je hoofd is. Succes.

  14. Twee jaar geleden kwam ik in een situatie terecht waarbij ik langzamerhand gevoelens begon te krijgen voor iemand waar ik een professionele relatie mee heb. Ik heb persoonlijk contact met hem gezocht en gekregen. Hij vertelde me oppervlakkige dingen over zijn leven, maar ik heb nooit geweten of hij al dan niet gehuwd is. Uit het contact leidde ik af dat het niet zo was. Of hij deed zich zo voor. In de afgelopen jaren heeft hij me tot 3x toe s nachts opgebeld of een sms gestuurd om te vragen of ik met hem iets wilde gaan drinken. 1x zijn we overdag gaan lunchen.

    De laatste keer dat hij de nachtelijke uitnodiging verstuurde ben ik hierop ingegaan. Nadien heb ik amper iets van hem gehoord, ook nadat ik een zware breuk heb opgelopen. Vanwege professionele redenen kon hij me niet komen bezoeken in het ziekenhuis. Zo zei hij. Ik heb hem toen met rust gelaten en mij geconcentreerd op mijn genezing. Enige tijd laten stuurde ik hem een sms met een professionele vraag waar hij erg kort en bruut op antwoordde. Ik voelde me gekwetst en heb hem dit in een uiterst assertieve sms laten weten. Ik had het gevoel gebruikt te zijn door hem voor professionele doeleinden en ook dit stond in de sms. De dag na deze sms kreeg ik een telefoontje van hem en ik kreeg de wind van voren.

    Nadien nog af en toe kort gesmst, maar ik laat nu het initiatief aan hem over.

    Ik heb het echter moeilijk met het loslaten van hem. Ik heb hem een brief geschreven met tal van verwijten en hoe ik me behandeld voelde door hem. Ik ga hem deze brief wellicht ook nooit laten lezen.

    Hij spookt nog steeds door mijn gedachten en ik wil hem graag loslaten, ik weet alleen niet hoe.. Op de een of andere manier denk ik dat hij oprecht geinteresseerd was. Toen had ik het niet door, maar nu wel. Na de sms van mij ben ik onzeker en hoop ik dat ik nog steeds een kans maak bij hem. Daarom vind ik het moeilijk hem los te laten. Ik verwacht echter ook dat hij, zodra het weer lente wordt, me een nachtelijke sms zal doen met een uitnodiging. Ik weet dat ik hier, tegen beter weten in, op zal ingaan. Ik wil van dit gevoel af. Het getwijfel, het gepieker en de onzekerheid. De tips hierboven zijn moeilijk haalbaar.

    Zijn er andere tips?

    • Je zegt dat je dit gevoel kwijt wilt en tegelijkertijd wil je hem niet loslaten, Kaat. Het spreekt elkaar tegen. Het zou inderdaad het beste zijn als je hem loslaat. Het is nogal vreemd dat hij je ’s nachts uitnodigt, als hij echt in je geïnteresseerd zou zijn, zou hij dat in alle openheid doen. Je bent gebonden aan het gevoel voor hem, niet aan hemzelf, dat lijkt maar zo. En je bent bang dat je dat gevoel kwijt zult raken. Op het moment dat je hem emotioneel hebt losgelaten, ben je vrij. Dan kun je openstaan voor iemand die met respect met je omgaat. Dus volg de tips hierboven op of schaf het programma aan dat er in staat.

  15. Na ruim 6 jaar een relatie te hebben gehad gingen we uit elkaar doordat ikzelf een grote fout had gemaakt.
    Problemen gaan rotten onder de oppervlakte als je ze negeert en er niet over praat. Ik was erg jong toen we elkaar leerden kennen en eigenlijk was ik wel benieuwd naar wat er verder in de wereld rond loopt en te beleven valt. Het bekende ‘is-dit-alles’ gevoel.

    We zijn uit elkaar gegaan als vrienden en hebben ook veel gemeenschappelijke vrienden. We blijven elkaar maar opzoeken. We hebben allebei geen andere relaties meer gehad, alsof we trouw aan elkaar willen blijven. We hebben iedere dag contact en zien elkaar als het uitkomt. We hebben geen seks meer en gedragen ons als twee goede vrienden. Maar we weten allebei dat het niet zo is… Ik zou zo graag afstand willen nemen en verder gaan met mijn leven, maar dat voelt gewoon niet goed. Door gemeenschappelijke vrienden zien we elkaar ook nog te vaak.

    • Je zult voor jezelf een keus moeten maken Lieve: óf je zet hem uit je hoofd en ziet hem zo min mogelijk, óf je laat merken dat je de band met hem weer wil versterken. Gaat hij daar niet op in dan is er niets meer te kiezen en moet je hem loslaten.

  16. Ik heb een goede tip. Pas als jij klaar bent met verwerken wat er is gebeurd tussen jullie beiden: schrijf hem een verwerkingsbrief. Maar..je moet wel al zover zijn dat je niets meer van hem verwacht/verlangt of hem nodig hebt. Dat is een heerlijk bevrijdend gevoel en het schept afstand en er is weer ruimte om jezelf weer te gaan waarderen zonder die chemische troep die verliefdheid in je lijf achterlaat. Tip voor mannen met bindingsangst: blijf weg bij alle vrouwen en trek je maar af als je er één nodig hebt. Jullie maken zoveel kapot. Die vrouwen die jullie kwetsen met je nare spelletjes zijn kinderen van ouders die hen liefhebben. Het zijn geen Marionetten die je naar believen kunt misbruiken. Want ik noem dit misbruik. Zoek hulp voor je bindingsangst maar laat ons met rust.

    • Goed idee Jane, zo’n verwerkingsbrief. Je moet hem alleen niet versturen, maar verbranden of op een andere manier vernietigen. Hij doet er niets mee als je hem verstuurd maar voor jezelf om het helemaal los te laten, is het heel goed.

  17. Al bijna 2 jaar een geheime relatie. Ik ben getrouwd en heb kinderen. Net als hij. Ik zou mijn huwelijk opgeven voor hem. Dat weet hij. Hij zegt nooit bij zijn gezin weg te gaan. Zou voor hem tweede keer zijn. Zijn vrouw heeft aantal keren sms-jes gevonden van mij. Zij controleert alles van hem. Inmiddels mag ik hem niet meer sms-en, niet meer mailen op zijn werk en alleen bellen tussen 8 en 17. In weekenden en vakanties mag ik geen contact opnemen. Hij zegt dat hij van me houdt, zo ontzettend verliefd is en met mij oud wil worden. Hij zegt dat ik perfect voor hem ben. Meer dan zijn eigen vrouw maar dat hij niet nog eens zijn kinderen op wil geven, het respect van zijn ouders en vrienden niet nogmaals wil verliezen. Hij zegt dat hij onze toekomst nu niet concreet kan maken maar dat die wel samen met mij is en dat ik vertrouwen in ons moet houden. Ik heb geen schuldgevoel meer tegenover mijn man. Wel tegenover mijn kinderen. Ik vind de emotionele afhankelijkheid die ik lijk te hebben vreselijk. Waar is mijn eigenwaarde? Bovendien ben ik te goed en te lief voor tweede keus. Verstand zegt dat ik moet stoppen met deze relatie. Gevoel zegt heel wat anders. Waarom heb ik dit nodig???

    • Inge, het gevoel ijlt altijd na. Je verstand zegt inderdaad het juiste. Maak een eind aan deze relatie, deze man geeft veel tegenstrijdige signalen. Na verloop van tijd zal je gevoel het ermee eens zijn en zul je, terug kijkend, ook het antwoord weten waarom je dit nodig had.

  18. Goede tips,

    Maar hoe ga je er mee om als hij tegelijkertijd je beste vriend is en jullie sociale leven volledig samenvalt. Sinds een paar weken heeft hij een vriendin. Dat deed mij zoveel pijn dat ik niet meer kon functioneren. Ik wist eigenlijk niet dat ik verliefd was op hem. Nu heb ik het wel door ondertussen. Onmogelijke liefde vanaf het eerste moment. Hij hetero.. ik homo. Hoe hou je de vriendschap gescheiden van het “meer dan vrienden” wat niet mogelijk is?

    • Dit is inderdaad volstrekt onmogelijk BB. Misschien een volgende keer eerst maar eens checken of iemand dezelfde voorkeuren heeft als jij. Zet hem uit je hoofd als kandidaat en richt je aandacht op een ander, dan gaat het sneller over.

  19. Hey, ik heb ondertussen een relatie van 4 jaar en sinds een jaar gaat het niet meer goed van mijn kant. Ik voel me slecht in de relatie en vaak heb ik geprobeerd om weg te gaan. Op den duur nam hij het niet meer serieus en geloofde me niet meer als ik zei dat ik weg ging… Spijtig genoeg heb ik tot nu toe nog nooit de kracht gehad om bij hem weg te gaan. Ik weet dat hij niet de persoon is die ik wil omdat hij niet bij me past en mij geen toekomst kan garanderen.

    Nu ben ik helemaal de kluts kwijt sinds ik ontdekte dat hij af en toe op datingsites zit. Ik begon nog meer aan mezelf te twijfelen en wist dat deze ongezonde relatie een einde moest kennen. Maar hij heeft me steeds kunnen overtuigen hem toch nog een kans te geven om het beter te maken, maar het probleem zit enkel bij mij en hij begrijpt niet dat het door hem komt en niet door mezelf… We hebben de voorbije jaren veel verdriet meegemaakt samen, en daarom is het denk ik voor mij nu zo moeilijk om hem los te laten, maar ik ben ongelukkig en hoe meer de tijd vordert hoe moeilijker ik het krijg om hem los te laten. Ik zoek nog meer contact en wil op elk moment bij hem zijn alsof ik probeer te genieten van de laatste momenten. Het is nogal ingewikkeld en ik weet niet of jullie het een beetje kunnen begrijpen…

    • Lastige situatie Sara. Om te beginnen is het zo dat als een relatie niet goed loopt, beiden daar verantwoordelijk voor zijn. je kunt dus nooit zeggen het ligt niet aan mij maar aan de ander. Ten tweede moet je je afvragen of je het verdriet dat je hebt gehad wel goed verwerkt hebt. Als dat niet het geval is, kan dat er ook de oorzaak van zijn dat je ongelukkig bent. En dat geldt ook voor hem. Houd er wel rekening mee dat mannen verdriet anders verwerken dan vrouwen. Praten jullie er wel regelmatig over? Dat is wel nodig.

      En als je desondanks tot de conclusie komt dat dit niet de goede relatie voor je is, stap dan ook echt op.

  20. een liefde in je leven is belangrijk, of je nou verder gaat of niet, waarom moet je erbij vermelden “mannen zat??? alsof het een grabbelton is,

    • Een liefde in je leven is inderdaad belangrijk, Mentaliteit. En het is zeker geen grabbelton. Maar ik denk dat je gelukkiger wordt met een man die ook liefde voor jou voelt en er helemaal voor je kan en wil zijn. Verruim je blik, maar voordat je dat kunt, zul je eerst deze onmogelijke liefde los moeten laten.

  21. Zo herkenbaar dit en de tips zijn zeker bruikbaar maar anderzijds ook zo moeilijk om uit te voeren.

    Sinds afgelopen jaar had ik een relatie met zware downs vooral downs ook, ik ging er aan kapot , alsmede mijn moeder en zo ook anderen.
    Met mijn ex is gewoon niet te leven. Eigenlijk is er niets goed aan hem en doet hij mij alleen maar pijn, toch heb ik verschillende keren na het verbreken van de relatie de keuze gemaakt naar hem terug te gaan, puur omdat ik een idealistisch beeld had dat ik hem kon helpen en veranderen, ten koste van mezelf en van onder andere mijn moeder.
    Ik heb spijt, ontzettend veel spijt, dat ik er in bleef trappen, maar na de laatste confrontatie gisteren, heb ik er definitief een punt achter gezet. Ik ben bij mezelf nagegaan wat maakt dat ik toch bij hem blijf, terwijl hij me niets te bieden heeft en ook nog eens mijn leven verwoest. En ik kwam tot de conclusie dat puur de aandacht, die ik ook maar zelden echt krijg, mij ”verslaafd” gemaakt heeft aan hem en omdat ik medelijden had. Maar nu is het me duidelijk dat hij niet om mij geeft, maar alleen om zichzelf. En nu volhouden en doorzetten, en dat is het moeilijkste!

    Er zijn genoeg leuke en veel lievere mannen op deze aardbol en die ga ik tegen komen , maar dan moet hij uit mijn leven en uit mijn hoofd.

    Liefs Bloempje

  22. Ja ik heb er ook last van. Een docent van mijn opleiding wel te verstaan. Hij weet het ik heb het verteld al was ik dit niet het plan. Maar hij vroeg me waar mijn slaap problemen vandaan komen en ja.. voor dat ik het wist heb ik het eruit geflapt. Dit is nu denk ik 3 weken geleden (maar ik ben al 3 maanden verliefd op hem) en mijn verliefdheid is er niet minder op geworden. De pijn wel. Hij kijkt me namelijk niet meer aan, praat nauwelijks tegen me terwijl het eerst altijd zo gezellig was, ik werd zo gelukkig om hem alleen maar aan te kijken. Hoop heb ik nooit gehad, wel was ik iedere dag als ik hem weer even gesproken en gezien had heel erg blij. Nu is dit allemaal voorbij en ik kan mezelf wel voor mijn hoofd slaan dat ik ooit iets gezegd heb. Wat moet ik nou doen? Moet ik naar hem toegaan en zeggen dat het me spijt dat ik het verteld heb en dat ik de afstand voel? Ik begrijp natuurlijk volkomen dat hij mijn gevoel niet aan wil wakkeren, het is waarschijnlijk bloed irritant maar ik heb nu gewoon heel erg het gevoel dat hij het me kwalijk neemt of zo en dat ik iets verkeerd gedaan heb. Misschien kom ik hem te vaak tegen? Of zeg ik nu te weinig omdat ik juist bang ben dat hij daar meer achter zoekt.. zoals een excuus om tegen hem te kunnen praten. Hij is de eerste man waar ik, al is het leeftijdsverschil groot, echt een vertrouwd gevoel bij heb en na mijn aanranding is dat al helemaal lastig. En nu heb ik alles verpest.. kan iemand mij vertellen wat het beste is. Ik wil gewoon de oude gezelligheid terug..
    Alvast bedankt fijn dat er zo’n site is xxx

    • Ja Zand, daar zit je dan. In ieder geval is het duidelijk dat jouw gevoelens niet beantwoord worden. Met andere woorden, je bent bezig met een onmogelijke liefde en het lastige is dat je hem regelmatig ziet. Het beste is om hem zo veel mogelijk te ontlopen, ver bij hem uit de buurt te blijven en hem uit je hoofd te zetten. Makkelijker gezegd dan gedaan, maar wel het beste.

      • bedankt voor je reactie ! ik weet inderdaad ergens wel dat dat het beste is.. maar als ik weet dat hij in de buurt is is het ZO moeilijk.. de enige reden dat ik hem niet meer opzoek is omdat ik bang ben dat hij het dan irritant vind, en niet omdat ik dan bezig bent met mijn verwerking.. het is inderdaad heeeeeel moeilijk ):

  23. Onmogelijke liefde… vreselijk inderdaad. Al jaren, denk wel tien. Onmogelijk verliefd op een man. Onze wegen scheiden telkens maar op de een of andere manier komen we altijd weer samen. Ik werkte voor dezelfde werkgever, ging voor paar jaar naar het buitenland en door zijn werk was hij daar ook, dus weer een ontmoeting.. Ik ging weer naar Nederland, kom ik in het zelfde bedrijf te werken!!! zonder van elkaar te weten dat we daar gingen werken. Nu werk ik weer samen met hem. We zijn soulmates zegt hij en zo voelt het ook, aan een half woord genoeg, ik weet wat hij denkt en voelt en zo is het ook andersom. We zijn zakelijk gezien een topverschijning. Het maakt het werken zo makkelijk. Hij denkt hetzelfde hij doet hetzelfde, weten wat we aan elkaar hebben en hoe we werken. Gaat zo vanzelfsprekend. Mijn liefde voor hem bestaat al jaren en is nooit minder geworden. Geen enkele relatie houd ik in stand omdat hij zo in mijn systeem zit hoelang ik hem ook niet zie.. Alles geprobeerd, afstand, negeren, geen intieme mails of geen geflirt meer. Dit gaat weken goed maar dan is er geen houden meer aan. De spanningen lopen zo hoog op.. Ik heb geen relatie maar hij wel. Hij zei: als ik je eerder had ontmoet (wel een irritante opmerking, maar goed). Hij kan mij niet loslaten en andersom ook niet. Zelfs niet door maanden geen contact.. Ik functioneer slecht zonder hem en andersom. Na tien jaar eindelijk toch die zoen.. het was alsof ik hem jaren niet had gezien.. zo voelde het en bij hem net zo. Nu dit is gebeurd is er bijna geen weg terug. We blijven elkaar opzoeken.. onze levens kruizen ook steeds. We hebben heel veel gemeen en voelen bij alles hetzelfde.. Moet ik nu gaan verhuizen naar de noordpool? Ik kan hem nog niet loslaten en hij mij niet. Maar ooit zal die dag komen… en dat ingedachte hebbende.. hoe ga ik daar straks mee om? Nu is hij nog in de buurt en word ik er nog niet mee geconfronteerd maar ooit stopt hij met werk en dan is het over.. wat het dan ook mag zijn. We zijn zo ongelooflijk verbonden met elkaar op een bepaalde manier. Ik wil niet wachten totdat hij stopt met werken. Ik wil dat het nu stopt…

    • Mooi verhaal Sanne. Maar als je wilt dat het nu stopt, zul je dat zelf moeten doen en je niet afhankelijk opstellen van omstandigheden. Ergens anders gaan werken en wonen bijvoorbeeld en jezelf niet toestaan nog aan hem te denken. Moeilijk maar niet onmogelijk. Succes.

  24. Fijn om wat kracht uit deze verhalen te kunnen halen! Ik bevind mij namelijk ook in een cold turkey periode! En wat is het zwaar! En net een mega huilbui gehad, ik laat het er maar uit komen! En dan te bedenken dat ik dit mezelf aan gedaan heb! Na 25 jaar huwlijk, in contact komen met een man, waar ik in 1 keer al mijn verstand voor opzij zet en op gevoel draai! Heel veel lol over de chat, en aandacht en hem ook 2 keer ontmoet! Toch denk ik niet dat ik verliefd ben, en wil mijn man niet kwijt! Nu is het contact verbroken, bewust want we weten beide dat we onze relaties niet kwijt willen, en dat zetten we wel op het spel door ermee door te gaan! Ik heb gister zijn mobiele nr en email gewist, oh wat doet dat pijn!! En voel ik me leeg! Probeer nu ook als ik aan hem denk, meteen aan iets leuks te denken, maar it is hard!! Hoop dat het snel slijt!! Voor ieder die in zo’n situatie zit! Heel veel sterkte! Ik probeer te kijken naar wat ik heb en wat ik absoluut niet kwijt wil! X CT

    • Hi CT, ik zit in een zelfde situatie als jij. Alleen is het inmiddels voor jou 2 jaar verder. Zou je mij willen vertellen hoe het je is vergaan? Zou het heel fijn vinden!

  25. Voor een nieuw tv-programma zijn wij op zoek naar mensen die hun relatie verborgen houden omdat ze bang zijn voor negatieve reacties uit hun omgeving. Bijvoorbeeld vanwege religie, leeftijdsverschil, geslacht, ras, omdat je geliefde een neef of een nicht is of dat je partner niet voldoet aan de eisen van je omgeving. Kan jij de relatie niet langer geheim houden en wil jij het uitschreeuwen hoe verliefd je bent? En vind je het tijd worden dat jullie vrienden en familie jullie liefdeskeuze accepteert? Geef je dan nu op dan helpen wij je om jullie liefde op een mooie manier bespreekbaar te maken en bekend te maken. Stuur een mailtje naar fhendriks@simpelmedia.tv

  26. Een 7-tal jaar geleden werd ik verliefd op de liefde van mijn leven, we zijn toen ongeveer 15 maanden samen geweest. Haar ouders hebben mij nooit willen ontmoeten of willen aanvaarden omdat ik geen goede partij was voor hun dochter en dat kwetste mij enorm… Ik heb toen in mijn verdriet mijn vriendin weggeduwd en mijn hart gesloten… Nu, jaren later, besef ik dat ik dat gedaan heb omdat ik als kind zelf ben afgewezen door mijn eigen moeder en dat versterkte mijn angst en verdriet op mijn relatie. Vorige week zag ik haar terug en al die verliefde gevoelens kwamen bij mij weer naar boven. Ik heb tot vandaag (6 jaar later) altijd geloofd dat het misschien ooit nog goed zou komen met mijn grote liefde van toen… Ik heb 6 jaar in een droom geleefd want het komt niet meer goed tussen ons, het is zelfs nog moeilijk om vrienden te zijn. Vandaag afscheid kunnen nemen en kunnen zeggen dat ik enorm spijt heb van wat ik toen heb gedaan. Spijtig dat ik geen 2de kans krijg maar ik heb er een les uit geleerd… Nu nog van mijn bindingsangst afkomen en hopen dat ik een nieuwe kans krijg op echte liefde.

  27. Ik ben al jaren getrouwd en dit is me nog nooit overkomen. Ik ben sinds een paar weken helemaal hoteldebotel van een andere man. We kenden elkaar vaag en nooit heb ik iets voor hem gevoeld. Ik vond hem wel leuk maar ook niet meer dan dat. Tot we een keer samen aan de praat kwamen, toen sloeg de vonk plots over. En ik dacht dat ik dat alleen had, dus praatte ik er niemand over, tot hij na een paar weken bekende hetzelfde voor mij te voelen. Maar ook hij is getrouwd. We hebben gepraat en tot meer dan een knuffel en een zoen op de wang is het niet gekomen. We weten allebei dat dit niet goed is en we willen eigenlijk onze gezinnen er niet voor op het spel zetten, dus hebben we besloten geen relatie aan te gaan. Maar toch kan ik hem niet vergeten, hij doet iets met me… En blijkbaar hij mij ook niet want begin deze week zag ik hem en ik kon aan zijn lichaamshouding zien dat hij het erg moeilijk had. Hij wilde wel graag met me praten maar kon de moed niet vinden. Hij sms-t me bijna wekelijks. Gewoon omdat hij even met me wil praten volgens mij en dan hebben we het over hele gewone dingen en niet over wat we voor elkaar voelen. Ik wil hem zo graag….

  28. Ik maak het nu mee.
    Onlangs ben ik getrouwd en met mijn fantastisch lieve man heb ik een geweldig kindje gekregen, we zouden niet gelukkiger kunnen zijn. En zijn nooit gelukkiger geweest.

    En toch kan er een liefde naast ont(be)staan.
    Toch ben ik halsoverkop verliefd geworden op een man die ik maar 1 keer heb ontmoet. Die ontmoeting was genoeg. We keken elkaar aan, spraken niet langer dan een halfuur en het draaide totaal niet om de woorden.

    Iemand aantrekkelijk, leuk of mooi vinden kan altijd gebeuren. In dergelijke mate is gevoel voor een ander compleet onschuldig brengt het geen enkel huwelijk in gevaar. Maar dit is van een heel andere orde. Het was echt liefde op het eerste gezicht, net zoals ik dat meemaakte toen ik 18 was. Dus nu ik een volwassen vrouw ben zou ik er toch van geleerd moeten hebben.

    Zelfs nog voor ons gesprek zag ik hem kort voorbijlopen en maakte mijn hart een dubbele sprong. Maar erna was ik vooral verblufd, stil, ik probeerde er niets van te denken. Te ontkennen. Dat lukt me niet, want de weken erna drong hij steeds meer in mijn hart en gedachten door. Ik was compleet in de war. Wat was dit?! Vroeg ik me af – en ik vraag het me nu al maanden af, want het is nooit meer weggegaan. Ik denk te vaak aan hem en kan het verlangen niet loslaten.

    Ik voel me zo schuldig naar mijn lieve man, mijn beste vriend, mijn zielenmaatje; niemand dan hij snapt mij beter en niemand gaat meer voor me door het vuur. Van wie ik zielsveel hou, wie er zonder uitzondering altijd voor me is en is geweest.

    Toch kan ik het gevoel niet loslaten dat ik en deze man ‘ooit’ iets met elkaar zullen ‘moeten’, alsof dat op een vreemde manier zo is voorbestemd. Alsof het gevoel te sterk is om niets mee te doen. En het is dat ene idee, dat verlangen, wat er voor zorgt dat ik hem niet kan veregeten. Deste meer ik dit probeer, deste minder het lukt.

    Hoewel het gevoel vele malen heftiger is dan met mijn man nu, is mijn band en gevoel voor mijn man sterker en dieper. Ik weet dat liefde meer waard is dan verliefdheid – zeker als die liefde voor een mens is waarmee je bent verbonden in plaats van een mooi plaatje zonder inhoud die mij niet eens een blik waardig gunt. Sinds die eerste ontmoeting ontwijkt hij mij zo mogelijk nog fanatieker, dus denk ik ook dat hij iets door heeft.

    Ik zal hem dan ook altijd proberen te negeren als hij in de buurt is, of zo nonchalant en relaxed proberen te doen dat het bijna desinteresse lijkt. Of hem ontlopen omdat ik bang ben dat hij het merkt en ik me schaam voor dit puberale gedrag. Maar vooral omdat ik weet dat het niet anders kan zijn dan een bevlieging. Het is chemie, zijn vlinders, stofjes, feromonen, een korte momentopname, een te lange blik; en verliefd. Het is onpersoonlijk want ik ken deze man niet eens goed.

    Echter; het ontkennen haalt de angel niet weg. De kern van die liefde blijft zo heftig branden.

    En het brengt al mijn zelfrespect totaal aan gort; dat is het ergste. Het liefst wil ik liefde geven aan mijn man en mijn kind. Ik wil kunnen leven naar mijn principes en moraal, niet worden afgeleid door een nutteloos gevoel of vreemdgaan in gedachten. Maar omdat ik mezelf hierin niet meer kan vertrouwen voel ik me nu zo slecht over mezelf, zo ruggengraatloos. Vreselijk.

    Iemand enig idee wat ik moet doen?

    En toch…het gevoel blijft, en vreet me op. Tergend…Ratio helpt me niet – dat is mijn frustratie.

    • Wat je nu doet, is het beste F. Hem helemaal niet meer zien zou het beste zijn, dan slijt het mettertijd. Cold turkey afkicken!

      • Mooi geschreven F. Ik ben ook al 4 jaar in de ban van onmogelijke liefde. Zij is net 30, ik al over 40, beide in goede relatie. We zien elkaar wekelijks, gebruikelijke chitchat, beetje flirterig. Ik voel zo’n sterke behoefte om haar beter te leren kennen, te voelen… ze beheerst volledig mijn gedachten. Mijn hart plakt vast aan haar blik, mijn verstand houdt mij aan de ketting. Ze is een vlotte meid, die iedereen aanhaalt, maar het lukt me niet om weg te redeneren dat ze mijn hart gijzelt. Alle aangeraden tips geprobeerd, zelfs 3 maand ontwijken (dat gaf zelfs fysieke klachten ovv hypertensie – wtf!), het lukt mij niet.

        Marjolein, ik heb wel door dat cold turkey de enige oplossing is, maar wat komt daarna? Kan je het verloop daarvan schetsen, angst, eenzaamheid, leegte… Alvast bedankt.

        • Je ziet zelf al in dat zij je hart gijzelt BN. Dat komt door de angst voor wat er gebeurt als dat niet zo zou zijn. Je bent niet met haar verbonden maar met het gevoel dat je hebt. Dat geeft je de illusie van verbondenheid met haar. Wat er gebeurt als je dat loslaat? Je zult je bevrijd voelen, weer terug bij jezelf, blij zijn met jezelf en weer openstaan voor iemand die wel voor je gaat. En later zul je om jezelf lachen.

    • Hey,
      ik snap je volledig!!! Bij mij is het wel nog zotter moet ik zeggen. Ben eind augustus heel toevallig op een online chatprogramma terecht gekomen en heb daar iemand leren kennen. Ben ook net getrouwd, heel gelukkig met mijn man, echt wel. We zijn een goed koppel en al lang samen. Maar de vlinders die ik nu voel voor die gast!! Niet normaal; verstand werkt dan inderdaad niet. Feit is dat die gast net hetzelfde probleem heeft als ik. Hij heeft ook een relatie, maar voelt zich nu ook helemaal verliefd op mij. We chatten als verliefde pubers, doen niets verkeerd, maar het feit dat ik zo met mijn hoofd in de wolken rondloop is toch niet normaal. Afstand nemen heb ik geen zin in want ik weet dat ik dat toch niet kan. Volgens mij is de enige optie in het echt (in real life) met hem afspreken. Wie weet heb ik mezelf die verliefde gevoelens aangepraat. Wat denken jullie?

  29. Ik en mijn vriend kennen elkaar nu drie jaar… ik was nog getrouwd hij had ook een relatie en woonde samen.sinds een aantal maanden ben ik gescheiden en hij is ook weer alleen. we wilden gaan samenwonen hadden plannen gemaakt… toen mijn huis verkocht werd, begon de miserie. Hij kreeg schrik en sinds dien is onze “relatie” meer een oorlog geworden dan een liefdesspel. hij stoot mij af en trekt mij aan, kwetst mij geregeld door te zeggen dat hij mij niet zo graag meer ziet, niet wil samenwonen, het hem soms niks doet dat ik mij slecht voel en mij niet wil steunen… anderzijds komt hij wel nog langs, we doen nog leuke dingen samen en slapen soms nog samen. het lijkt wel alsof we soms een perfect koppel zijn, tot de volgende dag, dan begint alles weer opnieuw, afstandelijk, koud en kil… ik kan hierdoor bijna niet meer normaal denken, ik zie hem graag en kan hem niet loslaten, ’t is alsof ik moet blijven vechten voor ons!! morgen ga ik met een psychloog praten want ik red dit niet meer alleen! iemand nog tips? Nathalie.

    • Nathalie, dat lijkt mee goed plan om met een psycholoog te praten. Want waarom ben jij verslaafd aan deze man die jou respectloos behandeld?

  30. Ook ik ben getroffen door een vervelende verstand- gevoel relatie. Na 10 jr een relatie te hebben gehad, waarin ik altijd hard heb moeten vechten (heel veel voorgevallen/meegemaakt), ben ik nu al ruim 10 maanden vrijgezel (heb uiteindelijk zelf de beslissing genomen omdat hij dat niet deed en ik de situatie zat was). Helaas kan ik niet van mn ex loskomen. Vrijwel meteen nadat het uit was zijn we elkaar vaak blijven zien (ook uitjes als film, eten, etc.) en bij elkaar blijven slapen. Als ik nu terug kijk zijn we eigenlijk nooit echt ‘gestopt’. Vaak hebben we tegen elkaar gezegd dat het moet stoppen, maar het gevoel en verlangen blijft erg sterk.
    Tja je weet dat er een tijd komt dat er iemand anders in het spel kan komen je bent immers ‘vrijgezel’. Nu gaat mn ex met andere vrouwen daten terwijl hij, dat blijkt uit alles wat hij zegt, doet en zijn lichaamstaal, nog steeds graag bij me wil zijn. We kunnen niet meer bij elkaar komen omdat er teveel gebeurt is en ondert andere zijn ouders mij niet accepteren en 10jr aan het stoken zijn geweest tussen ons (daar hebben we het weleens over). Ik weet dus dat ik hem echt niet terug wil maar mijn gevoel werkt niet echt mee. Nu is hij dus aan t daten en dat doet me pijn. Net als Anna beschrijft zijn we beste vrienden geworden en dat wil ik niet kwijtraken. Dus contact verbreken lijtk geen optie.
    Ik wordt af en toe gek van mezelf. Ik wil graag verder met iemand anders maar ik kan me er niet voor openstellen omdat mijn gevoel nog zo hevig is voor mn ex. Dit is de eerste keer dat ik mn verhaal opschrijf… Iemand tips om mijn gevoel de juiste richting in te draaien?

  31. Ik zit in zo’n situatie al 11 jaar lang.
    Ik hou ontzettend veel van hem, zo erg dat ik voor hem zou sterven, hij weet er ook van, helaas voelt hij niet hetzelfde voor mij.
    Ik de loop van de jaren zijn we beste vrienden geworden, maar ik hem maar niet uit mijn hart halen.
    $ jaar op hem gewacht, toen besloot ik zelf om een relatie met iemand anders aan te gaan, we zijn nog steeds samen na 7 jaar (mijn eerste relatie), alleen ik kan mijn geliefde(beste vriend) niet uit mijn hart halen.
    En mijn beste vriend moeten verliezen, door deze gevoel? Nee dat wil ik niet.
    Iemand een idee?

  32. Hey,
    Dit is goed om te lezen. Ik ben al langer als een jaar gek op een man. Hij had een relatie maar toch bleef de aantrekkingskracht tussen ons zo ontzettend groot dat we met elkaar naar bed zijn geweest. Hij heeft toen zijn relatie verbroken en is een maand of acht vrijgezel geweest. We hebben toen ( zonder dat andere hier vanaf wisten ) vaak vanalles met elkaar gedeeld. Na die acht maanden kwam hij weer terug bij zijn ex, dit ging 2 maanden goed en toch bleef de aantrekkingskracht en de spanning tussen ons stijgen. Hij heeft de relatie nu nogmaals verbroken, dit keer voorgoed ( volgens hem ) en ik was de eerste die dit wist. Heb nu alweer een aantal dagen bij hem geslapen maar we weten allebei gewoon dat het niet kan werken tussen ons..
    En dat is het ergste van alles, het doet me echt pijn.

    • Ja, natuurlijk doet dat pijn, Essie. Maar je moet echt zien dat je los komt van hem, voor je eigen bestwil. Dit is namelijk allemaal verloren tijd die je zou kunnen besteden aan het vinden van iemand die wel echt bij je past, zonder gedoe.

  33. Werkte zo’n 3 jaar geleden voor een directeur, waar ik verliefd op werd. We hebben beide een relatie, maar er was aantrekkingskracht tussen ons, zijn net niet met elkaar naar bed geweest, maar scheelde niet veel. Op een keer veranderde hij van baan, miste hem enorm! Door reorganisatie en zijn vertrek, kreeg ik ook een andere baan. Tijdje geen contact gehad door het gebeurde. Maar een half jaar later hebben we met regelmaat veel sms contact (meetal op initieren van mij) en af en toe telefonisch contact met hem. We lunchen een aantal keer per jaar met elkaar. Kan eigenlijk niet zonder zijn contacten, maar heb het af en toe moeilijk dat ik hem niet vaak meer zie. Ik ben gek op hem, gevoel gaat niet weg. Ik wil mijn huidige relatie absoluut niet opgeven, heb ook 2 kleine meisjes. En hij (Hij wil ook zeker zijn relatie niet opgeven.) Maar hij maakt het me soms moeilijk van mijn relatie te genieten, hij zit dagelijks in mijn hoofd… Een tijdje konden we elkaar goed zien als goede vrienden, ontzettend gezellig en gaf me zo’n fijn gevoel. Tijdens de laatste lunchafspraak hebben we weer gezoend, en was ik weer helemaal “van slag”, bestookte hem met sms etc om maar weer aandacht te krijgen/geven. Wist dat dit niet goed was, hij beheerste me weer helemaal. Maar weer afgesproken rustiger aan te doen met contact … Ik weet wel wat ik moet doen: geen contact meer zoeken … aan de ene kant zou ik dat willen, andere kant doet het me ook zoveel goeds en geeft het me energie!!

  34. Hallo,
    Ik heb eventjes gelezen wat er op uwe link http://www.wareliefdevinden.nl/1121/onmogelijke-liefde-loslaten/ staat. Het zijn misschien wel goede tips voor een meisje of een dame die uit een relatie wil geraken(‘of denkt te willen’ door twijfels, onzekerheid en mensen met slechte invloeden), maar daarmee probeer je maar één kant van een Koppel te helpen. Vergeet niet dat beide normaal gezien gevoelens hebben. De man die afgestoten word blijft met zijn gevoelens in de kou staan. Tegenwoordig lijkt het niet meer normaal dat een koppel 10 jaar samen blijft. Vaak kom je te horen ‘amaai zijn jullie al zo lang samen?’. Het klinkt bijna schandalig dat je zolang samen bent terwijl het vroeger net andersom was ‘weet je nu wat dat koppel is uiteen en ze hebben beide al een ander’ schandalig, niet? Het is duidelijk dat koppels tegenwoordig aangezet worden om uiteen te gaan. Technologie treft daar ook schuld aan. Een nieuwe relatie beginnen is tegenwoordig even gemakkelijk als een nieuw paar schoenen te gaan kopen en hoe meer koppels effectief uiteen gaan hoe meer er net door die mensen aangezet wordt om koppels uiteen te drijven zodat ze zich minder schuldig gaan voelen om niet stand gehouden te hebben en zo energie vinden om hun nieuwe relatie te rechtvaardigen. Een paar weken terug deed mijn vriendin exact wat u voorstelt te doen. Ik heb de mensen met slechte invloed gevraagd zich met hun eigen relatie te bemoeien want iedere relatie is anders en je kunt of mag niet oordelen over iemand anders relatie. Want tegenwoordig denkt men inderdaad ook dat men zich met iedereen en alles mag bemoeien en dat men mag oordelen en verplichten dat iemand iets al dan niet mag doen of moet doen. De twijfels die mijn vriendin had verdwenen samen met de slechte invloeden van buitenaf en de onzekerheid verdween door het bewijs te leveren dat de liefde oprecht was en nog steeds is. Wij zijn nu opnieuw gelukkig samen en het zou zonde geweest zijn om deze liefde op te geven en verder te moeten doen zonder elkaar en elkaar iedere dag hadden moeten missen en zelfs nog erger we hadden eraan moeten denken dat onze grote liefde weg is, deze u ook mist, en gewoon door omstandigheden in de armen van een ander beland is. De mensen moeten stoppen met te oordelen over anderen, indien ze echt willen oordelen dan moeten ze eerst de situatie goed begrijpen, maar spijtig genoeg kan een mens maar pas begrijpen als hij eerst de situatie zelf heeft meegemaakt.
    Mvg.

    • Dat was dus geen onmogelijke liefde, Patrick. Een onmogelijke liefde is liefde voor iemand die je niet kunt krijgen en nooit zult krijgen. Dat geldt zowel voor mannen als vrouwen.

  35. Helaas zit ik nu in zo’n situatie, het is inderdaad zo mijn verstand zegt stoppen maar mijn gevoel voor hem zegt doorgaan. Ook als ik met andere mannen om ga kan ik hem niet van me afschudden.
    Mijn lichaam zegt dit is hem niet, dit is niet zoals hij dat doet. Ook wel logisch want het is een andere man. Maar ik ben iedereen met hem aan het vergelijken.

    Later kwam ik deze site tegen waar vele handige tips bij zaten, nu merk ik ook dat ik verkeerd bezig ben. Alsnog heel erg bedankt voor deze site en de handige tips!

Reacties zijn gesloten.